Philippe: ‘Ik woon vlak bij het Buurtcentrum Casablanca, in Kessel-lo, en ik heb me er aangemeld als vrijwilliger. Af en toe help ik buren wanneer er een vraag binnenkomt via Leuven Helpt of via het buurtcentrum.'

'De eerste vraag die ik kreeg, kwam van een oudere vrouw hier om de hoek. Ze had een lek in haar dak en vond geen dakwerker voor zo’n kleine klus. Zelf kon ze de zoldertrap niet meer op. Ik ben gaan kijken en heb foto’s genomen op zolder. Zo kon zij de schade zien en mee beslissen hoe het probleem tijdelijk op te lossen. Daarna heb ik in mijn eigen netwerk gezocht naar iemand die de herstelling definitief kon uitvoeren en haar contactgegevens doorgegeven.'

'Als vrijwilliger heb je een andere band met je buren dan een professionele hulpverlener. Je gaat op een gewone manier met elkaar om, van mens tot mens. Dat waarderen mensen. Ik hou van die wederkerigheid. Iemand stelt een vraag en zo krijg ik de kans om iets te doen. Of beter: om iets samen te doen. En dat verrijkt ook mezelf. Je leert mensen kennen en kijkt anders naar je buurt. Iemand die vandaag hulp krijgt, kan morgen zelf iets betekenen. Zo geven we samen vorm aan onze buurt, en zorgen we ervoor dat mensen goed omringd zijn.'

'Als buurtvrijwilliger kan ik ook terecht bij de buurtwerkers met vragen. Ik vind het belangrijk om te weten wat mijn rol is en tot waar mijn grenzen gaan. Ik weet dat ik een stukje ben van een breder netwerk rond een persoon. Dat geeft mij een gerust gevoel.’